Vakanties, tochtjes

Vakantie 2016: warme douche

Als de kou nog in de grond zit, start het al: onze Meester Geertshuis vakantieweek.
Er was weer voldoende geld bijeengebracht om de voorbereidingen te kunnen treffen, de locatie vast te leggen en de busjes te reserveren. Daarna kwam de teamformatie: vertrouwde stafleden aangevuld met nieuwe, dat werkt het beste. Tegen de lente begon het aankondigen van de vakantieweek: een uitnodigingsbrief aan ieder die ons bekend is in het Meester Geertshuis. “Ben je iemand of ken je iemand die wel met een groep een midweek weg zou willen naar een fijn vakantiehuis? Reageer dan…”!
Mensen die nog niet eerder mee zijn geweest op vakantie hebben voorrang. Met hen wordt een gesprek gevoerd: zomaar een midweek weggaan is niet voor ieder even gemakkelijk. Durf ik het wel? Slaap ik wel goed in een vreemd bed? Wie zorgt er voor mijn hondje? Pas ik wel in zo’n groep? Wat als mijn klachten verergeren? Al pratend werden er drempels geslecht.
Aan het einde van de zomer hielden we een kennismakingsbijeenkomst en was de groep van 20 mensen compleet.

Toen was het zover; we zaten vertrekklaar rond een aangestoken kaars. Een reisgebed werd uitgesproken, iedereen kreeg een lunchpakketjes mee en alle bagage werd in de bus gedaan met op een aanhanger de rolstoel van een van onze deelnemers. We konden op reis.
Al gauw zat de stemming er goed in. Het bleek de opmaat voor een uitzonderlijk harmonieuze week. Bij het groepshuis van de Salesianen van Don Bosco werden we met open armen ontvangen. Deze Veluwse plek is al jaren favoriet. Het programma ontrolde zich soepel, van zwemmen tot museumbezoek, van cactuskwekerij tot zandverstuivingswandeling, van knutseltafel tot zeiltocht, het was een groot succes.
In de ochtend was er voor wie wilde een kwartier voor God: een meditatiemoment in de crypte. In de avond was de bar open en werd er op bescheiden wijze een flesje open getrokken. Het weer was fabuleus mooi zo op de rand van de herfst, de buitenruimte werd optimaal benut, en langzaam werd het een hechte groep.
Ieder zette zijn beste beentje voor en stak een handje uit waar kon. Gelach aan de ontbijttafel, saamhorige stilte in de viering, een uitbundig lang zal-ie leven voor een jarige, en een indrukwekkende solodans tijdens een optreden van een singer-songwriter op de bonte avond. Wat een kostbare ervaring voor ons allemaal. Zoals één van ons omschreef: Geborgen, veilig, veel gelachen samen, een warme douche!
En zo was het… Met deze mooie herinneringen kunnen we de winterkou straks weer trotseren.

Ceciel Funnekotter, november 2016