Over Meester Geertshuis

Bezoekers en vrijwilligers

'Ik kijk er naar uit'
'Als kinderverzorgster zei ik altijd. Het leven is een feest en ik zorg wel voor de slingers.' Maar dat veranderde toen haar man ziek werd en hun vrienden uit Deventer verhuisden. Om haar man te verzorgen zegde Martha haar baan op.
Het leven was geen pretje meer.
'Nu bezoek ik om de paar dagen het Meester Geertshuis. Ik kan er even van me afpraten, er wordt gelachen, er is begrip voor mijn situatie. Met een van de andere bezoeksters heb ik leuk contact gekregen. Ze gaat me, voor de verjaardag van mijn man, helpen met taart bakken, voor zeker twintig mensen! En samen met haar ga ik de slingers ophangen. Ik kijk er naar uit.'

'Ik word betrokken bij klussen'
'Nog bijna dagelijks heb ik het moeilijk, maar nu kan ik mijn onrust een plek geven.' Harry werd in zijn jeugd geconfronteerd met huiselijk geweld. Of hij daardoor later is gaan drinken weet hij niet. Maar sinds hij een vriendin ontmoette is hij gestopt met drinken. 'Nu moet ik volhouden. De mensen van mijn 'tweede huiskamer' geven me geborgenheid en betrekken mij bij klussen. Het gaat me lukken.'

'Ik hou van de ontmoeting'
'Zo af en toe loop ik even binnen.' Jan is journalist, schrijver en als vrijwilliger betrokken bij het Cultuuravontuur. 'Ik verbaas me er iedere keer weer over en tegelijkertijd schaam ik me dat ik het durf te denken: we lijken op elkaar. Jij en ik. We komen uit dezelfde bron. Jij loopt jouw pad, ik loop het mijne. Maar toch zijn we verwant. We ont-moeten elkaar ('er hoeft niets') en de schijnbare verschillen worden opgeheven. We zijn Gods kinderen. Niemand uitgezonderd. Van die ontmoeting hou ik. Die waarachtige ontmoeting ontroert me ten diepste.'