Studie in Parijs

Studie in Parijs

afbeelding1
Franse miniatuur, 14e eeuw, universiteit van Parijs

Toen Geert Groote 15 was, in 1355, stuurden zijn pleegouders hem naar de universiteit in Parijs. Normaal gesproken moest je vier jaar studeren voor je de graad kon halen die wij nu bachelor noemen, en je moest minimaal 19 jaar zijn. Maar GG kreeg deze graad al na twee jaar studeren. Hij was toen 17. Op zijn 18e haalde hij de graad van Meester (ons doctoraal); gewoonlijk kostte het zeven jaar studie om dit te bereiken. Hij kon nu overal les geven, maar volgens de reglementen moest dat wel eerst twee jaar in Parijs.
Kennelijk was zijn dorst naar kennis zo enorm, dat hij niet goed kon kiezen waarmee hij verder wilde. In de tien jaar na het behalen van zijn meestergraad volgde hij diverse studies, maar haalde hij geen graad meer.
Overigens werden de colleges bij de hoogleraar thuis gegeven, of eventueel in een gehuurd zaaltje. Universiteitsgebouwen kwamen er pas in de 15e eeuw.

Hij studeerde snel, was een van de beste studenten, en hij was rijk. Hij was altijd chic gekleed en deed mee aan feestjes, maar was wel weer zo slim dat hij maat hield, want hij wilde zijn krachten niet verspillen. Zijn studie kwam eerst. Zijn geld gaf hij vooral uit om anderen te trakteren. Het was overigens niet alleen daardoor dat hij tijdens zijn studie vrienden voor het leven opdeed: enkelen van hen speelden later een rol bij zijn bekering.
Later beschreef GG zichzelf als arrogant en ijdel; hij was trots op zijn studieresultaten en werkte niet hard voor het heil van zijn ziel, maar om erkenning te krijgen in de wereld. De eeuwigheid speelde geen rol in zijn leven.